affeylemek


affeylemek
-i, Ar. ˁafv + T. eylemek
Affetmek

Çağatay Osmanlı Sözlük. 2010.

Look at other dictionaries:

  • af — is., ffı, Ar. ˁafv 1) Bir suçu, bir kusuru veya bir hatayı bağışlama 2) Mazur görülme Bu görevden affımı dilerim. 3) Görevden çıkarılma Kardeşinin vazifeden affı kararlaşmış. Birleşik Sözler affedilmek affetmek affettirmek affeylemek …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • affeyleme — is. Affeylemek işi …   Çağatay Osmanlı Sözlük


Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.