malumu ilam etmek

bilinen ve açık olan bir şeyi söylemeye, açıklamaya kalkmak

Çağatay Osmanlı Sözlük. 2010.

Look at other dictionaries:

  • malum — sf., Ar. maˁlūm 1) Bilinen, belli 2) mec. Herkesçe bilinen ancak dile getirilmeyen Malum kişi. Malum çevre. 3) is. Bilinen konu, iş vb 4) zf. Bilindiği üzere, bilindiği gibi, kuşkusuz 5) is., dbl. Etken 6) mat., esk. Bilinen Atasözü, Deyim ve… …   Çağatay Osmanlı Sözlük

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.