başyaver

is.
Yaverlerin başı olan kimse

Çağatay Osmanlı Sözlük. 2010.

Look at other dictionaries:

  • baş — 1. is., anat. 1) İnsan ve hayvanlarda beyin, göz, kulak, burun, ağız vb. organları kapsayan, vücudun üst veya önünde bulunan bölüm, kafa, ser Sağ elinin çevik bir hareketiyle başındaki tülbendi çekip aldı. N. Cumalı 2) Bir topluluğu yöneten kimse …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • başyaverlik — is., ği 1) Başyaver olma durumu 2) Başyaverin görevi 3) Başyaverin makamı …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • seryaver — is., Far. ser + yāver Başyaver …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • yaver — is., esk., Far. yāver 1) Yardımcı 2) ask. Emir subayı Birleşik Sözler başyaver seryaver Atasözü, Deyim ve Birleşik Fiiller yaver gitmek …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • soluğu (bir yerde) almak — bir yere hemen gitmek veya sığınmak Ben, Falih in tavsiyesi üzerine o gün saat üçe doğru soluğu başyaver Celal in yanında almıştım. Y. K. Karaosmanoğlu …   Çağatay Osmanlı Sözlük

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.