başşehir

is., -hri, T. baş + Far. şehr
Başkent

Çağatay Osmanlı Sözlük. 2010.

Look at other dictionaries:

  • ordulanmak — başşehir edinmek I, 296bkz: ordulanmak yurt tutmak, yerleşmek II, 294bkz: ordulanmak …   Divan-i Luqat-i it-Türk Dizini

  • baş — 1. is., anat. 1) İnsan ve hayvanlarda beyin, göz, kulak, burun, ağız vb. organları kapsayan, vücudun üst veya önünde bulunan bölüm, kafa, ser Sağ elinin çevik bir hareketiyle başındaki tülbendi çekip aldı. N. Cumalı 2) Bir topluluğu yöneten kimse …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • başkent — is. Bir devletin yönetim merkezi olan şehir, devlet merkezi, başşehir, hükûmet merkezi Bir akşam, bu servetle başkentin en şık pavyonuna gitmişti. Ç. Altan …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • birleşik ad — is., dbl. Birleşik kelime biçiminde belirli kurallar içinde kalıplaşmış ad, birleşik isim: Aslanağzı, başşehir, kaptıkaçtı, gecekondu gibi …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • payitaht — is., esk., Far. pāy + taḫt Başşehir, başkent …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • şehir — is., hri, Far. şehr Nüfusunun çoğu ticaret, sanayi, hizmet veya yönetimle ilgili işlerle uğraşan, genellikle tarımsal etkinliklerin olmadığı yerleşim alanı, kent, site İzmir üzerine dünyada bir şehir daha yoktur diyorlar. Y. K. Karaosmanoğlu… …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • BAŞKENT — t. Başşehir. Bir devletin idare merkezi olan şehir. Devlet merkezi. Payitaht …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • PAYTAHT — (Pâyitaht) f. Merkez i hükümet, başşehir, başkent …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • TAHTGÂH — f. Başşehir, başkent. * Taht yeri …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.