başmuallim

is., esk., T. baş + Ar. muˁallim
Başöğretmen

Çağatay Osmanlı Sözlük. 2010.

Look at other dictionaries:

  • baş — 1. is., anat. 1) İnsan ve hayvanlarda beyin, göz, kulak, burun, ağız vb. organları kapsayan, vücudun üst veya önünde bulunan bölüm, kafa, ser Sağ elinin çevik bir hareketiyle başındaki tülbendi çekip aldı. N. Cumalı 2) Bir topluluğu yöneten kimse …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • başöğretmen — is., esk. (ilkokullarda) Yönetimden sorumlu olan öğretmen, müdür, başmuallim …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • muallim — is., esk., Ar. muˁallim Öğretmen Birleşik Sözler başmuallim …   Çağatay Osmanlı Sözlük

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.