başkemancı

is.
Orkestranın yönetici durumunda olan kemancısı

Çağatay Osmanlı Sözlük. 2010.

Look at other dictionaries:

  • baş — 1. is., anat. 1) İnsan ve hayvanlarda beyin, göz, kulak, burun, ağız vb. organları kapsayan, vücudun üst veya önünde bulunan bölüm, kafa, ser Sağ elinin çevik bir hareketiyle başındaki tülbendi çekip aldı. N. Cumalı 2) Bir topluluğu yöneten kimse …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • başkemancılık — is., ğı 1) Başkemancı olma durumu 2) Başkemancının görevi …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • kemancı — is. Keman yapan veya çalan kimse Kemancı uzun saçlı, papyon kravatlı, zayıf yüzlü bir adamdı. N. Cumalı Birleşik Sözler başkemancı birinci kemancı …   Çağatay Osmanlı Sözlük

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.