izafe etmek

1) bağlamak, yüklemek, mal etmek
2) katmak, eklemek, ilave etmek

Çağatay Osmanlı Sözlük. 2010.

Look at other dictionaries:

  • izafe — is., esk., Ar. iżāfe 1) Bir şeye veya bir kimseye bağlama, mal etme, yakıştırma 2) Katma, ekleme, ilave etme Atasözü, Deyim ve Birleşik Fiiller izafe etmek …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • İZAFE(T) — Bir şeyi bir kimseye veya bir şeye nisbet etmek, yakın etmek. İsnâd etmek. Katmak, katıştırmak. * Bir şey üzerine meylettirmek, havale olmak, bağlanmak. * Mal etmek. * Gr: İki isimden meydana gelen bağlılık tamlaması …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.