başgedikli

is., ask., esk.
En yüksek rütbeli astsubay

Çağatay Osmanlı Sözlük. 2010.

Look at other dictionaries:

  • baş — 1. is., anat. 1) İnsan ve hayvanlarda beyin, göz, kulak, burun, ağız vb. organları kapsayan, vücudun üst veya önünde bulunan bölüm, kafa, ser Sağ elinin çevik bir hareketiyle başındaki tülbendi çekip aldı. N. Cumalı 2) Bir topluluğu yöneten kimse …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • gedikli — sf. 1) Gediği olan 2) Bir yerle veya işle olan ilgisini sürüp götüren (kimse), müdavim Neyse gel git, evin gediklilerinden olduk. A. İlhan 3) is., ask., esk. Astsubay Gedikli üstçavuşun Görçe den Florina ile bağlantı kurması kolay olmadı. N.… …   Çağatay Osmanlı Sözlük

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.