başdenetmen

is.
En üst düzeydeki denetmen, başmüfettiş

Çağatay Osmanlı Sözlük. 2010.

Look at other dictionaries:

  • baş — 1. is., anat. 1) İnsan ve hayvanlarda beyin, göz, kulak, burun, ağız vb. organları kapsayan, vücudun üst veya önünde bulunan bölüm, kafa, ser Sağ elinin çevik bir hareketiyle başındaki tülbendi çekip aldı. N. Cumalı 2) Bir topluluğu yöneten kimse …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • başdenetmenlik — is., ği 1) Başdenetmen olma durumu, başmüfettişlik 2) Başdenetmenin görevi, başmüfettişlik …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • başmüfettiş — is., T. baş + Ar. mufettiş Başdenetmen …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • denetmen — is. Bir kuruluştaki işlerin kanun ve tüzüklere uygun olarak yürütülüp yürütülmediğini denetleyen kimse, müfettiş Birleşik Sözler başdenetmen …   Çağatay Osmanlı Sözlük

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.