yeröte

is., gök b.
Yer çevresinde dolanan bir uydunun yörüngesi üzerinde yere en uzak nokta, evç

Çağatay Osmanlı Sözlük. 2010.

Look at other dictionaries:

  • evç — is., ci, esk., Ar. evc 1) En yüce yer 2) gök b. Yeröte 3) gök b. Günöte 4) müz. Eviç …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • öte — is. 1) Konuşanın temel olarak aldığı bir şeyden daha uzak olan yer veya şey, mavera Köşklerin biraz ötesinde köy kulübelerine benzer derme çatma evler görülürdü. R. E. Ünaydın 2) Bir şeyin arkadan gelen bölümü İşin ötesi kolay. 3) sf. Bulunulan… …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • yer — is., gök b. 1) Dünya 2) Bir şeyin, bir kimsenin kapladığı veya kaplayabileceği boşluk, mahal, mekân İzinsiz bir yere gitmek ne haddime? M. Ş. Esendal 3) Gezinilen, ayakla basılan taban Ayıp bir şey gördü mü kulaklarına kadar kızarıyor, gözünü… …   Çağatay Osmanlı Sözlük

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.