yerden bitme

sf.
1) Kısa boylu, yerden yapma
2) Türedi

Çağatay Osmanlı Sözlük. 2010.

Look at other dictionaries:

  • bitme — is. Bitmek işi Birleşik Sözler yerden bitme …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • yerden yapma — sf. Yerden bitme …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • yer — is., gök b. 1) Dünya 2) Bir şeyin, bir kimsenin kapladığı veya kaplayabileceği boşluk, mahal, mekân İzinsiz bir yere gitmek ne haddime? M. Ş. Esendal 3) Gezinilen, ayakla basılan taban Ayıp bir şey gördü mü kulaklarına kadar kızarıyor, gözünü… …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • türedi — sf. 1) Kendisinden umulmayan bir biçimde sivrilmiş ve hakkı olmayan bir duruma gelmiş (kimse), yerden bitme, zıpçıktı Attığı temeller üzerine ancak bir sonradan görme türedi evi kurulabilirdi. M. Ş. Esendal 2) Nereden geldiği, nasıl ortaya… …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • NEBT — Bitme, yerden çıkma. Meydana gelme. * Ot …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.