yer değiştirme

is.
1) Bir yerden başka bir yere gitme, tebdilimekân
2) dbl. Göçüşme
3) kim. Laboratuvarlarda gazları toplamakta izlenen yöntem

Çağatay Osmanlı Sözlük. 2010.

Look at other dictionaries:

  • yer — is., gök b. 1) Dünya 2) Bir şeyin, bir kimsenin kapladığı veya kaplayabileceği boşluk, mahal, mekân İzinsiz bir yere gitmek ne haddime? M. Ş. Esendal 3) Gezinilen, ayakla basılan taban Ayıp bir şey gördü mü kulaklarına kadar kızarıyor, gözünü… …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • değiştirme — is. Değiştirmek işi, tebdil, tahrif Birleşik Sözler kabuk değiştirme şekil değiştirme yer değiştirme …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • TEBDİL-İ MEKÂN — Yer değiştirme …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • intikal — geçme; geçirim; nakil; birinden diğerine geçme; yer değiştirme; el değiştirme bir mal üzerindeki tasarruf hakkının kanun ile belli kimselere geçmesi …   Hukuk Sözlüğü

  • göçüşme — is., dbl. Bir kelime içinde birbirini izleyen iki ünsüzün yer değiştirmesi, ünsüz göçüşmesi, yer değiştirme, metatez: çömlek > çölmek, yalnız > yanlız, kibrit > kirbit vb Birleşik Sözler uzak göçüşme yakın göçüşme ünlü göçüşmesi ünsüz… …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • becayiş — is., Far. becāyiş Karşılıklı yer değiştirme Atasözü, Deyim ve Birleşik Fiiller becayiş etmek …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • geçişme — is. 1) Geçişmek işi 2) biy. Yarı geçirgen bir zarla birbirinden ayrılmış iki sıvının karşılıklı geçerek birbirine karışması 3) fiz. Yarı geçirgen bir çeperin iki yanına yerleştirilmiş, derişikliği farklı iki sıvıdan oluşan yer değiştirme olayı,… …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • göçebelik — is., ği 1) Göçebe olma durumu 2) top. b. Bir toplumsal birliğin, yaşamak için gerekli kaynakları elde edebilmek üzere düzenli aralıklarla yer değiştirme geleneğinde veya alışkanlığında olması Birleşik Sözler yarı göçebelik …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • kimya göçümü — is., biy. Bir hücreli varlıklarda, kimyasal maddelerin etkisi altında yanaşma veya uzaklaşma biçiminde görülen yer değiştirme durumu, şimiotaksi …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • tebdilimekân — is., esk., Ar. tebdīl + mekān Yer değiştirme Atasözü, Deyim ve Birleşik Fiiller tebdilimekânda ferahlık vardır …   Çağatay Osmanlı Sözlük

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.