yaprak kını

is., biy.
Yaprak sapının gövdeye bağlandığı yüzey

Çağatay Osmanlı Sözlük. 2010.

Look at other dictionaries:

  • yaprak — is., ğı, bit. b. 1) Bitkilerde solunum, karbon özümlenmesi, terleme vb. olayların oluştuğu, çoğu klorofilli, yeşil ve türlü biçimdeki bölümler Dökülmüş yapraklar, bozulmuş bağlar / Bülbülün konduğu dallar perişan. Karacaoğlan 2) bit. b. Sarma… …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • kın — is. 1) Bıçak, kılıç vb. kesici araçların kabı 2) bit. b. Buğdaygillerde olduğu gibi yapraklarda sapın bir bölümünü uzunlamasına saran, geniş dış bölüm Birleşik Sözler kın kanat kın kanatlılar yaprak kını …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • kınlı — sf. 1) Kını olan, bir kınla sarılı olan 2) is., bit. b. Kını çok gelişerek bağlı bulunduğu sapı az veya çok saran yaprak …   Çağatay Osmanlı Sözlük

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.