yaprak ayası

is.
Yaprağın, yassılaşmış, az veya çok geniş yüzeyli yeşil bölümü

Çağatay Osmanlı Sözlük. 2010.

Look at other dictionaries:

  • yaprak — is., ğı, bit. b. 1) Bitkilerde solunum, karbon özümlenmesi, terleme vb. olayların oluştuğu, çoğu klorofilli, yeşil ve türlü biçimdeki bölümler Dökülmüş yapraklar, bozulmuş bağlar / Bülbülün konduğu dallar perişan. Karacaoğlan 2) bit. b. Sarma… …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • aya — is. 1) Elin parmak dipleriyle bilek arasındaki iç bölümü, avuç içi 2) Ayak tabanı 3) bit. b. Yaprakların düz ve parlak bölümü Birleşik Sözler el ayası köpekayası yaprak ayası …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • dilcik — is., ği, bit. b. 1) Buğdaygillerde, yaprak ayası ile yaprak kınının birbirinden ayrıldığı yerde bulunan sivri uçlu, küçük, saydam çıkıntı 2) müz. Üflemeli çalgılarda, org borularında kamış, tahta veya metalden yassı parça 3) hay. b. Böceklerin… …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • suibriği — is., bit. b. Suibriğigillerden, yaprakları almaşık, sapları uzun ve sülüksü, yaprak ayası ibrik biçiminde gelişmiş olan, sıcak ülkelerde yetişen, tırmanıcı bir bitki (Nepenthes destillatoria) …   Çağatay Osmanlı Sözlük

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.