bakla kırı

sf.
1) Beyazı çoğalmış, beyazlamaya yüz tutmuş (saç vb.)

Bakla kırı sakalını titrete titrete malını öven bakırcıya, ne dediğini işittirmeye çalışmaktadır.

- A. İlhan
2) Koyu ve iri lekeli (at donu)

Çağatay Osmanlı Sözlük. 2010.

Look at other dictionaries:

  • bakla — is., bit. b., Ar. bāḳilā 1) Baklagillerden, yurdumuzun her yerinde yetiştirilen, yeşil kabuklu ve taneli bir bitki (Vicia faba) 2) bit. b. Bu bitkinin yeşil ürünü veya kuru tanesi 3) Bir zinciri oluşturan halka veya parçalardan her biri Birleşik… …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • kır — 1. is. 1) Beyazla az miktarda siyah karışmasından oluşan renk Gözlerinden, kırları artan sakalına bir iki damla yaş düştü. F. R. Atay 2) sf. Bu renkte olan Kır sakal. Kır at. Birleşik Sözler gök kır koyu kır bakla kırı demir kırı …   Çağatay Osmanlı Sözlük

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.