uyumlu

sf.
Uyumu olan, ahenkli, mevzun

Kadından anladığı, uyumlu arkadaşlık, çıtkırıldım olmamak, güzel, alımlı olmaktı.

- N. Cumalı

Çağatay Osmanlı Sözlük. 2010.

Look at other dictionaries:

  • ahenk almak — uyumlu duruma gelmek …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • mülayım — uyumlu, ağır başlı sakin kendisi ile anlaşılır …   Beypazari ağzindan sözcükler

  • ahenkli — sf. 1) Uyumlu, düzenli Pürüzsüz, tane tane şarkı söyler gibi ahenkli bir konuşma tarzı vardı. H. Taner 2) Eğlenceli …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • Atatürkçülük — is., ğü, öz. 1) Atatürk ün düşünce ve uygulamalarından kaynaklanan, Türk Devleti nin bağımsızlık ve bütünlüğünü, millî egemenliğini, kişi özgürlüğünü, çağdaş olmayı amaçlayan, akla, bilime ve gerçeğe dayanan, evrensel ağırlıklı, geleceğe yönelik …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • barınmak — 1) Doğa etkilerinden korunmak için kapalı bir yere sığınmak 2) nsz Yerleşmek, yaşamak için uygun şartlar bularak oturmak Dosdoğru teyzemin evine gidecektim, iyi kötü barınacak bir yer... P. Safa 3) Bir yerde yatarak geceyi geçirmek 4) nsz, mec.… …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • denge — is. 1) Bir nesnenin veya bir insanın devrilmeden durma hâli, muvazene, balans 2) Zihinsel ve duygusal uyum, istikrar Ruhsal denge. 3) Siyasi güçlerin, yetkilerin birbirini sınırlayacak biçimde dağıtılması 4) Ekonomik hayatın uyumlu düzeni 5) fiz …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • evren — is., gök b. 1) Gök varlıklarının bütünü, kâinat, cihan, âlem, kozmos Eski yorumcular daha ileri gitmiş, evrenin yaratılmasında ve doğanın kurallarında bile matematik bir öz bulmuşlardır. H. Taner 2) Düzenli ve uyumlu bir bütün olarak düşünülen… …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • hesapçı — sf. 1) Hesabını iyi bilen, tutumlu 2) Çıkarını kollayan, davranışlarını buna göre düzenleyen (kimse) İşi tıkırında insanlar her zaman uyumlu, aynı zamanda da hesapçı kişilerdir. S. İleri …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • iş bilimi — is. İnsanın, makinenin ve çevrenin bir arada uyumlu ve verimli bir biçimde çalışmasını inceleyen bilim dalı, ergonomi …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • mevzun — sf., esk., Ar. mevzūn 1) Biçimli, düzgün, oranlı, uyumlu Mevzun vücut. 2) ed. Ölçülü Mevzun bir söz …   Çağatay Osmanlı Sözlük

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.