türetme eki

is., dbl.
Ad veya fiil köklerine getirilerek yeni söz varlıkları yapan ek

Çağatay Osmanlı Sözlük. 2010.

Look at other dictionaries:

  • türetme — is., dbl. 1) Ad ve fiillerin kök veya gövdelerine yapım eki getirilerek kelime kurma, iştikak: Göz lük çü, söyle n ti, sev gi gibi 2) Bilinen bazı şeylerden yararlanarak düşünce gücüyle yeni bir şey bulma, ihtira Birleşik Sözler türetme eki …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • ek — is. 1) Bir şeyin eksiğini tamamlamak için ona katılan parça Yazının ekleri. 2) Bir gazete veya derginin günlük yayımından ayrı ve ücretsiz olarak verdiği parça, ilave Gazetenin haftalık sanat ve edebiyat eki. 3) Sonradan katılan, dikilen,… …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • Turkish grammar — This article concerns the grammar of the Turkish language. A companion to this article is Turkish vocabulary. Three features that, together, distinguish Turkish from many other languages are the following: #Turkish is highly agglutinative: its… …   Wikipedia

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.