tezyifkâr

sf., esk., Ar. tezyīf + Far. -kār
Aşağılayıcı, adi, kötü, bayağı

Şimdi bana bu tezyifkâr türküyü söyleterek hıncını çıkartıyordu.

- R. H. Karay

Çağatay Osmanlı Sözlük. 2010.

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.