tepeli köstebek

is., -ği, hay. b.
Burun deliklerinin çevresinde dokunma organı görevi yapan dokunaçları bulunan ve uzun kuyruklu köstebek

Çağatay Osmanlı Sözlük. 2010.

Look at other dictionaries:

  • tepeli — sf. 1) Tepesi olan Tepeli arazi. 2) Başında sorguç, hotoz vb. bir süs bulunan (kuş) Tepeli tavuk. Birleşik Sözler tepeli akbaba tepeli bülbül tepeli dalgıç tepeli deve kuşu …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • köstebek — is., ği, hay. b. 1) Köstebekgillerden, toprak altında oyduğu yuvalarda yaşayan, gözleri hemen hiç görmeyen, derisinden kürk yapılan küçük bir hayvan, sokur, yer sıçanı, kör sıçan (Talpa) 2) mec. Bir iş yerinden, kurumdan özellikle gizli servisten …   Çağatay Osmanlı Sözlük

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.