tehacüm

is., esk., Ar. tehācum
1) Birlikte ve birden hücum etme, saldırma
2) Üşüşme, bir yere toplaşma

Çağatay Osmanlı Sözlük. 2010.

Look at other dictionaries:

  • tehâcüm — (A.) [ ﻢﺝﺎﻬﺕ ] 1. saldırı. 2. üşüşme. ♦ tehâcüm etmek üşüşmek …   Osmanli Türkçesİ sözlüğü

  • TEHACÜM — Birbirine hücum etme. * Bir yere istekle, hızlıca toplanmak, üşüşmek …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.