ayrıklı

sf.
Ayrı tutulmuş, benzerlerine uymayan, kural dışı olan, istisnai

Çağatay Osmanlı Sözlük. 2010.

Look at other dictionaries:

  • ayrıklık — is., ğı 1) Ayrıklı olma durumu, ayrı tutma, ayrı tutulma, istisna 2) gök b. Elips, daire, parabol, hiperbol vb. bir konik üzerinde hareket eden cismi, odağa veya merkeze birleştiren doğrunun büyük eksen ile yaptığı açı 3) fel. Kaplamları… …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • istisnai — is., Ar. istiṣnāˀī Benzerlerine uymayan, kural dışı olan, ayrıklı …   Çağatay Osmanlı Sözlük

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.