rütbeli

sf.
Rütbesi olan

Yüksek rütbeli subay.


Çağatay Osmanlı Sözlük. 2010.

Look at other dictionaries:

  • asteğmen — is., ask. Orduda en küçük rütbeli subay …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • başgedikli — is., ask., esk. En yüksek rütbeli astsubay …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • bölükbaşı — is., tar. Yeniçeri ordusunda üst rütbeli bir görevli Damat, Baltacılar Kethüdası ile bölükbaşılara hilatler giydirmiştir. S. Birsel …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • general — is., li, ask., Alm. General Kara ve hava kuvvetlerinde albaylıktan sonra gelen ve mareşalliğe kadar olan yüksek rütbeli subaylara verilen genel ad Birleşik Sözler korgeneral orgeneral tuğgeneral tümgeneral …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • kapaniçe — is., esk. Padişah ve yüksek rütbeli din ve devlet görevlilerinin giydiği kolsuz, geniş yakalı kürk …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • oramiral — is., li, T. or + Fr. amiral Deniz kuvvetlerinde, kara kuvvetlerindeki orgeneralin dengi olan en yüksek rütbeli amiral …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • padişah divanı — is., tar. Osmanlılarda padişah, sadrazam ve bazı yüksek rütbeli devlet görevlilerinin oluşturduğu meclis ve meclisin çalıştığı yer, Divanıhümayun …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • saadethane — is., Ar. saˁādet + Far. ḫāne 1) Yüksek rütbeli kimselerin evi 2) Mutlu ve huzur içinde yaşanılan yer …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • saadetli — sf. 1) Mutlu 2) is., esk. Osmanlı döneminde korgeneral ile albay arasındaki rütbeli subaylara ve bu derecedeki vezirlere verilen unvan …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • nedim — (A.) [ ﻢیﺪﻥ ] 1. padişahların ve yüksek rütbeli devlet ricalinin sohbet arkadaşı. 2. güzel hikaye anlatan …   Osmanli Türkçesİ sözlüğü

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.