rütbe

is., Ar. rutbe
1) Mertebe, derece, paye
2) Subay, astsubay ve polislerin sahip olduğu derece, mevki

Ben de nişancı taburunun subaylarını rütbeleriyle, isimleriyle bilirdim.

- N. Cumalı
Birleşik Sözler

Çağatay Osmanlı Sözlük. 2010.

Look at other dictionaries:

  • Rutbe —    Culture heroine of the Guayami Indians of Costa Rica. Mother by Nancomala of the ancestors of the human race …   Who’s Who in non-classical mythology

  • RÜTBE — Basamak, derece. * Memuriyet derecesi. * Sıra. Mertebe, menzile. * Efkârın sonu. * Merdiven ayağı …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • rütbe sıralaması — is. Büyükten küçüğe, küçükten büyüğe makam ve rütbe sırası …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • rütbe indirimi — is. Daha alt bir göreve getirilme …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • RÜTBE-İ AKL — Aklın derecesi …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • RÜTEB — (Rütbe. C.) Rütbeler, dereceler …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • Военно-морские силы Турции — Türk Deniz Kuvvetleri Военно морские силы Турции Эмб …   Википедия

  • HÂCEGÂN — (Hâce. C.) f. Hocalar. * Eskiden yüzbaşı rütbesi karşılığında sivil rütbe. * Bâb ı Âli kalemleri efendilerinden hususi bir rütbe taşıyan adam HÂCEGÂN I DİVAN I HÜMAYUN Eskiden devlet dairelerindeki yazı işlerinin başında ve bir takım mühim… …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • tenzilirütbe — is., esk., Ar. tenzīl + rutbe Rütbe indirimi …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • emir komuta zinciri içinde olmak — herhangi bir işlem en alt rütbe veya makamdan en üst rütbe veya makama doğru gerçekleşmek …   Çağatay Osmanlı Sözlük

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.