ruhsuz

sf.
Cansız, güçsüz, etkisiz, miskin

Çağatay Osmanlı Sözlük. 2010.

Look at other dictionaries:

  • ruhsuz — sif. Süst, ölgün, ətalətli, həvəssiz, heç bir şeydən ruhlanmayan, təsirlənməyən. Ruhsuz adam. Ruhsuz z. danışmaq. – Nə gurultu, nə küy, nə səs vardır; Bir neçə ruhsuz qəfəs vardır. A. S.. Yaşamaz eşqsiz, ruhsuz sənətkar; Onun varlığı da quru… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • ruhsuzlaşmak — nsz Ruhsuz duruma girmek …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • ruhsuzlaştırmak — i Ruhsuz duruma getirmek veya sokmak …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • ruhsuzluk — is., ğu Ruhsuz olma durumu …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • bican — f. cansız, ruhsuz, ölü …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • biruh — f. və ə. ruhsuz, cansız, ölü …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • birəvan — f. cansız, ruhsuz …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • mürdədil — f. 1) qəlbi ölü; ruhsuz; 2) rəhmsiz, daşürəkli …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • balqabaq — is. 1. Uzunsov, ortası nazik şirin qabaq, boranı, kudu. Kənd arvadları qışın tədarükünü qurtarırdı, . . kimisi yaman günün köməyi olan kudu və balqabaqları gizlədirdi. M. İ.. // məc. Balqabağa oxşayan şey haqqında. Bu halda gördüm, mənə tərəf bir …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • biruh — sif. <fars. bi. . . və ər. ruh> Ruhsuz, cansız, ölü. Gül kimi cisimlər, hamı biruh. M. Ə. S.. Hamı müqəvva kimi biruhü can; Çanta dalında dolaşır dərbədər. C. C …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.