rölatif

sf., fel., Fr. relatif
Göreceli

Çağatay Osmanlı Sözlük. 2010.

Look at other dictionaries:

  • göreceli — sf., fel. Varlığı başka bir şeyin varlığına bağlı bulunan, mutlak olmayan, göreli, bağıntılı, izafi, nispi, rölatif Bütün bu tarihler göreceli işaretlerdir. N. Cumalı …   Çağatay Osmanlı Sözlük

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.