peygamber

is., din b., Far. peyġāmber
İnsanlara Tanrı'nın buyruklarını bildiren, onları Tanrı yoluna, dine çağıran kimse, yalvaç, yalavaç, elçi
Birleşik Sözler

Çağatay Osmanlı Sözlük. 2010.

Look at other dictionaries:

  • peygamber — (F.) [ ﺮﺒﻤﻐﻴﭘ ] 1. peygamber. 2. haberci …   Osmanli Türkçesİ sözlüğü

  • PEYGAMBER — (Peyamber) f. Allah tan haber getiren. Allah ı, âhireti, zararlı ve faydalı şeyleri tanıtan. Nebi. (Bak: Mefhar ı kâinat, Muhammed (A.S.M.), Nübüvvet, Resül …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • peygamber ağacı — is., bit. b. Yabani kimyongillerden, Antil Adaları nda ve Venezuela da yetişen, 10 15 m yükseklikte, kışın yapraklarını dökmeyen, reçinesinden gayakol çıkarılan bir ağaç (Guaiacum of cicinale) …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • peygamber balığı — is., hay. b. Dülger balığı …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • peygamber çiçeği — is., bit. b. Mavikantaron …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • peygamber dikeni — is., bit. b. Deve dikeni …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • peygamber üzümü — is. Bir çeşit tatlı, iri üzüm …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • Nuh der, peygamber demez — inanç ve düşüncelerini kolay kolay değiştirmez anlamında kullanılan bir söz …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • kimse kendi memleketinde peygamber olmaz — insanların kendi çevrelerinde değeri bilinmez anlamında kullanılan bir söz …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • RESÜL — Peygamber. Yeni bir kitap ve yeni bir şeriat ile bir ümmete veya bütün beşeriyete Allah tarafından Peygamber olarak gönderilmiş olan zât. Mürsel de denir. Yeni bir kitap ve şeriatla gelmeyip kendinden evvelki Resülün getirdiği kitap ve şeriatı… …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.