patlayıcı

sf.
Patlama özelliği olan (madde)
Birleşik Sözler

Çağatay Osmanlı Sözlük. 2010.

Look at other dictionaries:

  • patlayıcı ünsüz — is., dbl. Ciğerlerden gelen havanın, ses yolundaki herhangi bir engele çarpmasıyla oluşan ünsüz: b, p, c, ç, d, t, g, k …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • October 2007 clashes in Hakkari — Infobox Military Conflict conflict=21 October 2007 Hakkari PKK attack partof=the Turkey PKK conflict caption=Districts of Hakkari province (Turkey) date=October 21, 2007 place=Near Dağlıca, Yüksekova, Hakkari, Turkey casus= territory= result=… …   Wikipedia

  • October 2007 clashes in Hakkâri — October 2007 clashes in Hakkari Part of the Turkey – Kurdistan Workers Party conflict Districts of Hakkâri Province (Turkey) …   Wikipedia

  • ateş — is., Far. āteş 1) Yanıcı cisimlerin tutuşmasıyla beliren ısı ve ışık, od, nâr Uygarlık ateşten doğmuştur. 2) Tutuşmuş olan cisim 3) Isıtmak, pişirmek için kullanılan yer veya araç Yemeği ateşten indirdim. 4) Patlayıcı silahların atılması Top… …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • ateşlemek — i 1) Tutuşturmak, yakmak Ocağı ateşlemek. Cephaneliği ateşlemek. 2) Top, tüfek vb. patlayıcı maddeleri patlatmak 3) mec. Kışkırtmak, kızıştırmak 4) mec. Coşturmak …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • ateşleyici — is. 1) Patlayıcı maddeleri ateşlemekte kullanılan cihaz 2) Ateşleme niteliği olan şey …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • ateşli silah — is. Patlayıcı madde aracı ile mermi atan top, tüfek vb. silah …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • atmak — i, e, ar 1) Bir cismi bir yöne doğru fırlatmak Taşı suya atmak. 2) Bir şeyi yere doğru bırakmak 3) Bir kimsenin ilişiğini kesmek Adamcağızı berbat bir yere attılar. 4) e, nsz Koymak Mutlaka yemeklerimize biber atmayı âdet edinmişiz. B. Felek 5)… …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • barut — is., Far. bārūd Ateşli silahla bir merminin atılmasına veya herhangi bir aracın fırlatılmasına yarayan, patlayıcı madde Birleşik Sözler barut esmeri barut fıçısı barut hakkı baruthane barut kabağı barut rengi Atasözü, Deyim …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • bomba — 1. is., den., İt. bomba Yan yelkenlerin alt yakasını gerip açmak için kullanılan yatay seren 2. is., İt. bomba 1) Canlı veya cansız hedeflere atılan, içi yakıcı ve yıkıcı maddelerle doldurulmuş, türlü büyüklükte patlayıcı, ateşli silah Çok sayıda …   Çağatay Osmanlı Sözlük

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.