oymakbaşı

is.
1) Oymakların lideri, önde geleni
2) İzcilikte küçük birliklerin başı

Çağatay Osmanlı Sözlük. 2010.

Look at other dictionaries:

  • baş — 1. is., anat. 1) İnsan ve hayvanlarda beyin, göz, kulak, burun, ağız vb. organları kapsayan, vücudun üst veya önünde bulunan bölüm, kafa, ser Sağ elinin çevik bir hareketiyle başındaki tülbendi çekip aldı. N. Cumalı 2) Bir topluluğu yöneten kimse …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • oymak — 1. i, ar 1) Keskin, sivri uçlu bir cisimle bir şeyi yontarak veya delerek çukur oluşturmak Bir ağaç kütüğünü keser, oyar, nakışlayıp bezerdi. S. Ayverdi 2) Kumaş vb.ni girintili bir biçimde kesmek Gömleğin yakasını ve koltuğunu biraz oydu. 3)… …   Çağatay Osmanlı Sözlük

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.