münasebetli

sf.
1) İlişiği olan, ilişkili
2) Uygun, yakışık alan

Çağatay Osmanlı Sözlük. 2010.

Look at other dictionaries:

  • münasebetli münasebetsiz — zf. Yakışık alsın almasın, yerli yersiz …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • münasebetsiz — sf. 1) Uygun olmayan, yakışıksız, çirkin Münasebetsiz bir davranış. 2) Ters, aksi Hep böyle münasebetsiz sıralarda beni arar. N. Cumalı 3) Yakışıksız iş gören, sıra, saygı gözetmeyen (kimse) Doğrusu kızın huyunu bozan, bütün bu münasebetsiz… …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • EVCEH — En vecihli, çok uygun, en münâsebetli …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.