mutsuz

sf.
Mutlu olmayan, bedbaht

Çağatay Osmanlı Sözlük. 2010.

Look at other dictionaries:

  • bahtı kara — sf. Mutsuz, talihsiz (kimse) Atasözü, Deyim ve Birleşik Fiiller bahtı kara olmak …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • bahtsız — sf. Bahtı kötü olan, mutsuz, talihsiz Bu, korkunç bir çocukluğun, sefil, bahtsız bir çocukluğun devamıdır. S. F. Abasıyanık Atasözü, Deyim ve Birleşik Fiiller bahtsızın bağına yağmur, ya taş yağar ya dolu …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • bedbaht — sf., Far. bed + baḫt Mutsuz, bahtsız, talihsiz Kocasının akşamcılığından manen ve maddeten bedbahttı. Y. K. Beyatlı Atasözü, Deyim ve Birleşik Fiiller bedbaht etmek bedbaht olmak …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • kara bahtlı — sf. Yaşayışı, hayatı sürekli kötü, mutsuz, bahtlı karşıtı Dünyanın en kara bahtlı insanı, ne demek olduğunu biz biliriz. F. R. Atay …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • kutsuz — sf. 1) Uğursuz, kötü, menhus 2) Mutsuz, zavallı Atasözü, Deyim ve Birleşik Fiiller kutsuz kuşun yuvası doğan yanında olur …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • mutsuzlaşmak — nsz Mutsuz duruma gelmek …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • mutsuzluk — is., ğu Mutsuz olma durumu, bedbahtlık …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • zavallı — sf. 1) Acınacak kadar kötü durumda bulunan, mutsuz Zavallıyı saatlerce kendine getiremediler. H. Taner 2) mec. Gücü bir şeye yetmeyen, âciz Bunu idrak etmekten o kadar zavallı ve biçareydi ki. A. H. Tanpınar …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • bahtı kara olmak — sürekli olarak talihi yaver gitmemek, mutsuz olmak …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • ak gün ağartır, kara gün karartır — mutlu bir yaşayış kişiyi dinç kılar, mutsuz bir yaşam ise yıpratır anlamında kullanılan bir söz …   Çağatay Osmanlı Sözlük

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.