kurtlu

sf.
1) İçinde kurt bulunan, kurtlanmış

Bunlar düşmüş, buruşmuş, iyi değil, kurtludurlar.

- S. F. Abasıyanık
2) mec. Yerinde rahat duramayan, sürekli kıpırdanan (kimse)

Çağatay Osmanlı Sözlük. 2010.

Look at other dictionaries:

  • bitli (veya kurtlu) baklanın da kör alıcısı olur — işe yaramaz da olsa her şeyin isteklisi bulunduğunu anlatan bir söz …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • bitli — sf. 1) Üstünde bit bulunan 2) mec. Cimri Birleşik Sözler bitli kokuş Atasözü, Deyim ve Birleşik Fiiller bitli (veya kurtlu) baklanın da kör alıcısı olur …   Çağatay Osmanlı Sözlük

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.