kaz kafalı

sf.
Anlayışsız, kavrayışsız, kafasız (kimse)

Çağatay Osmanlı Sözlük. 2010.

Look at other dictionaries:

  • kafalı — sf. 1) Kafası olan 2) Kafası herhangi bir biçimde olan Çıkık kafalı. 3) mec. Bilgili, kavrayışlı ve anlayışlı Kafalı adam. Birleşik Sözler boş kafalı dar kafalı dibek kafalı dikkafalı …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • kaz — is., hay. b. 1) Perde ayaklılardan, uzun, beyaz veya gri boyunlu, suda ve karada yaşayan, uçan, yabani veya evcil kuş (Anser) 2) sf., mec. Budala Birleşik Sözler kaz adımı kazayağı kazboku kaz kafalı kazkanadı deniz kazı …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • kaz kafalılık — is., ğı Kaz kafalı olma durumu …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • kafalılık — is., ğı Kafalı olma durumu Birleşik Sözler boş kafalılık dar kafalılık dikkafalılık eski kafalılık geri kafalılık kalın kafalılık …   Çağatay Osmanlı Sözlük

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.