ikicilik

is., -ği, fel.
Birbirinden ayrı, birbirinden bağımsız, birbirine geri götürülemeyen, birbirinin yanında veya karşısında bulunan iki ilkenin varlığını kabul eden görüş, düalizm

Çağatay Osmanlı Sözlük. 2010.

Look at other dictionaries:

  • düalizm — is., fel., Fr. dualisme İkicilik …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • ikici — sf., fel. İkicilik felsefesini kabul eden, düalist Hüseyin Rahmi ikici ahlak anlayışımızı eleştirmek açısından görev yükleniyordu. S. İleri …   Çağatay Osmanlı Sözlük

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.