hafta başı

is.
Haftanın ilk günü

Çağatay Osmanlı Sözlük. 2010.

Look at other dictionaries:

  • hafta — is., Far. hefte Birbiri ardınca gelen yedi günlük dönem Birleşik Sözler hafta arası hafta başı hafta içi hafta sonu Atasözü, Deyim ve Birleşik Fiiller hafta sekiz, gün dokuz …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • baş — 1. is., anat. 1) İnsan ve hayvanlarda beyin, göz, kulak, burun, ağız vb. organları kapsayan, vücudun üst veya önünde bulunan bölüm, kafa, ser Sağ elinin çevik bir hareketiyle başındaki tülbendi çekip aldı. N. Cumalı 2) Bir topluluğu yöneten kimse …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • kabul — is., lü, Ar. ḳabūl 1) Bir şeye isteyerek veya istemeyerek razı olma Her mihnet kabulüm yeter ki / Gün eksilmesin penceremden. C. S. Tarancı 2) Konukları veya işi olanları yanına, katına alma Kış yaklaştığı için Nevin in hafta başı kabulleri… …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • her — sf., Far. her Teklik adlara tamlayan görevinde getirilerek birer birer olarak, ... in hepsi anlamını veren söz Bir hafta, her gece çalışmak suretiyle hikâyesini bitirdi. H. E. Adıvar Birleşik Sözler her bir her biri hercai her daim her dem …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • kısaca — sf. 1) Oldukça kısa, biraz kısa Mutfakta kısaca boylu, kısıkça sesli, başı yazma yemeni, sırtı örme hırkalı ihtiyarca bir hanımla karşılaştık. M. Ş. Esendal 2) zf. Kısa olarak, özetle O hafta çocukluk arkadaşı ile iki defa daha kısaca görüşebildi …   Çağatay Osmanlı Sözlük

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.