görüş sahibi

is.
Görüş veya düşünce ileriye süren kimse

Çağatay Osmanlı Sözlük. 2010.

Look at other dictionaries:

  • görüş — is. 1) Gözle bir şeyi algılama yetisi 2) Cezaevi ve hastanede yapılan ziyaret 3) mec. Bir olay, varlık veya düşünce üzerinde varılan yargı, fikir 4) mec. Benzerlerinden ayıran özellik, konsept Birleşik Sözler görüş açısı görüş ayrılığı görüş… …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • sahip — is., bi, Ar. ṣāḥib 1) Herhangi bir şey üstünde mülkiyeti olan, onu yasaya uygun bir biçimde dilediği gibi kullanabilen kimse, iye, malik Ev sahibinin yanına gidileceğini tavrıyla belli ediyordu. R. H. Karay 2) Herhangi bir niteliği olan kimse,… …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • Tzachas — (Greek: Τζαχᾶς, Tzachas), also known as Chaka Bey (Turkish: Çaka Bey)[dn 1] or Emmir Chaka of Smyrna,[1] was an 11th century Seljuk Turkish emir who ruled an independent state based in Smyrna (present day Izmir). Chaka was taken as a prisoner… …   Wikipedia

  • uzak görüşlü — sf. Uzak görüş sahibi olan (kimse) …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • sâhibnazar — (A. F.) [ ﺮﻈﻥ ﺐﺣﺎﺹ ] görüş sahibi, deneyimli …   Osmanli Türkçesİ sözlüğü

  • vizyon — is., Fr. vision 1) Görünüm 2) Ülkü 3) sin., TV Gösterim 4) mec. Geniş görüş, ileri görüş Birleşik Sözler vizyon sahibi …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • qonaq — is. 1. Görüşmək üçün və ya başqa bir məqsədlə birinin evinə gələn adam. . . Naçalnik yanına gələn qonaqlar ilə düşmüşdülər Hacı Namazalının evində. C. M.. Qonaqlar üçün papirosla maxorka da gətirilmişdi. M. Hüs.. Qonaq etmək (eləmək) –… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • çileci — 1. is. Çile (I) çeken, sıkıntı sahibi Bu çileci görüş sanatçılarımızı da etkilemiştir elbet. T. Uyar 2. is. Çile (II) satan veya yapan kimse …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • fırdöndü — is. 1) Biri döndüğünde ötekinin de dönmesini engellemek için uç uca getirilerek serbest bir eksenle bağlanmış çift halka 2) Topaç gibi çevrilerek oynanan, tunçtan, altı köşeli bir kumar aracı 3) den. Bir ipe bağlı olarak birden fazla çıpa… …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • əl — is. 1. Qolun biləkdən dırnaqlara qədər olan hissəsi. Əli ilə tutmaq. Sağ əl. Əllərini yumaq. Əlini çiyninə qoymaq. Əli ilə sığallamaq. Əli ilə götürmək. İnsan işlərinin çoxunu əlləri ilə görür. – Tək əldən səs çıxmaz. (Ata. sözü). Əfsus ki,… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.