gök taşı

is., gök b.
Gezegenlerin arasında hareket eden, tümüyle gaz durumuna geçmeden yeryüzüne ulaşan katı cisim, hava taşı, şimşek taşı, uzay taşı, meteor, meteor taşı, meteorit

Çağatay Osmanlı Sözlük. 2010.

Look at other dictionaries:

  • gök — is., ğü 1) İçinde gök cisimlerinin hareket ettiği sonsuz boşluk, uzay, sema, asuman, feza 2) Yeryüzü üzerine mavi bir kubbe gibi kapanan boşluk, sema Süngülerini, çelikten birer parmak gibi göğe kaldırmışlar. R. E. Ünaydın 3) Gökyüzünün, denizin… …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • hava taşı — is., gök b. Gök taşı …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • meteor taşı — is., gök b. Gök taşı …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • şimşek taşı — is., gök b. Gök taşı …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • uzay taşı — is., gök b. Gök taşı …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • taş — is. 1) Kimyasal veya fiziksel durumu değişiklikler gösteren, rengini içindeki maden, tuz ve oksitlerden alan sert ve katı madde Kireç taşı. Oltu taşı. 2) sf. Bu maddeden yapılmış, bu maddeden oluşmuş 3) Bazı yerlerde ve işlerde kullanılmak için… …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • meteor — is., gök b., Fr. météore 1) Atmosfer içinde oluşan sıcaklık değişmeleri, rüzgâr, yıldırım, yağmur, dolu vb. olaylara verilen genel ad 2) Gök taşı Birleşik Sözler meteor taşı …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • meteorit — is., gök b., Fr. météorite Gök taşı …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • siderit — is., gök b., Fr. sidérite 1) İçinde yalnız demir ve nikel bulunan gök taşı 2) jeol. Sideroz …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • HACER-İ SEMAVÎ — Gökten düşen taş. * Gök taşı …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.