allahlık

sf., -ğı
Kendisinden hiçbir işte yararlık umulmayan saf ve zararsız (kimse)

Bu adam allahlığın biri, elinden bir şey gelmiyor.


Çağatay Osmanlı Sözlük. 2010.

Look at other dictionaries:

  • uluhiyet — is., din b., Ar. ulūhiyyet Tanrılık sıfatı, Allahlık vasfı Gerçek Tanrı nın yolunu bulamayanlar tabiatıyla birtakım düzme uluhiyetlere doğru saparlar. H. E. Adıvar …   Çağatay Osmanlı Sözlük

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.