ev

is.
1) Yalnız bir ailenin oturabileceği biçimde yapılmış yapı
2) Bir kimsenin veya ailenin içinde yaşadığı yer, konut, hane

Ana oğul, yeni kiraladıkları eve bir pazar günü taşındılar.

- N. Cumalı
3) mec. Aile

Evine bağlı bir adam.

4) esk. Soy, nesil
Birleşik Sözler
Atasözü, Deyim ve Birleşik Fiiller

Çağatay Osmanlı Sözlük. 2010.

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.