dibek kafalı

sf., hlk.
Anlayışsız, kaba, budala (kimse)

O dibek kafalı Sülükoğlu'nu hasedinden çatlatacağız.

- E. E. Talu

Çağatay Osmanlı Sözlük. 2010.

Look at other dictionaries:

  • kafalı — sf. 1) Kafası olan 2) Kafası herhangi bir biçimde olan Çıkık kafalı. 3) mec. Bilgili, kavrayışlı ve anlayışlı Kafalı adam. Birleşik Sözler boş kafalı dar kafalı dibek kafalı dikkafalı …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • dibek — is., ği Taştan veya ağaçtan yapılmış büyük havan Kahve dibeği. Birleşik Sözler dibek kafalı kahve dibeği …   Çağatay Osmanlı Sözlük

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.