dağ çayırı

is., bit. b.
Dağlık bölgelerde derin ve rutubetli toprağa sahip alanlarda gelişen doğal çayır

Çağatay Osmanlı Sözlük. 2010.

Look at other dictionaries:

  • dağ — 1. is., Far. dāġ 1) Kızgın bir demirle vurulan damga, nişan 2) İyileştirmek için vücudun hastalıklı bölümüne kızgın bir araçla yapılan yanık 3) mec. Büyük üzüntü, acı Birleşik Sözler gözdağı 2. is. Yer kabuğunun çıkıntılı, yüksek, eğimli… …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • çayır — is. 1) Üzerinde gür ot biten düz ve nemli yer Çocukların neşesi birdenbire sönmüş, çayıra bir eski mezarlık sükûtu çökmüştü. R. N. Güntekin 2) Böyle yerde biten ot Birleşik Sözler çayırgüzeli çayır kuşu çayır mantarı çayırmelikesi …   Çağatay Osmanlı Sözlük

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.