çevre teker

is., bit. b.
Sap ve kökte, merkez bölümünün en dış kuşağı

Çağatay Osmanlı Sözlük. 2010.

Look at other dictionaries:

  • teker — is. 1) Tekerlek Araba tekeri. Makine tekeri. 2) sf. Tekerlek biçimde olan Bir teker peynir. 3) İnce ve çapı oldukça tekerlek biçiminde parça 4) gök b. Bir gök cisminin daire biçiminde görünen yüzeyi 5) gök b. Cismin gökyüzü üzerindeki iz düşümü… …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • çevre — is. 1) Bir şeyin yakını, dolayı, etraf Büyük kentlerin çevreleri gecekondularla sarılmıştır. O. Rifat 2) Kişinin içinde bulunduğu toplumu oluşturan ortam Her girdiği çevreye kişiliği ile birlikte olgun ve asil bir huzur havası getirirdi. H. Taner …   Çağatay Osmanlı Sözlük

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.