çevre

is.
1) Bir şeyin yakını, dolayı, etraf

Büyük kentlerin çevreleri gecekondularla sarılmıştır.

- O. Rifat
2) Kişinin içinde bulunduğu toplumu oluşturan ortam

Her girdiği çevreye kişiliği ile birlikte olgun ve asil bir huzur havası getirirdi.

- H. Taner
3) Sırma işlemeli mendil

Geçen gün sandığı karıştırırken elime işlemeli çevreler geçti.

- M. Yesari
4) mec. Aynı konu ile ilgisi bulunan kimselerin tümü, muhit

Siyasi çevreler. Sanat çevresi.

5) mec. Bir kimse ile ilişkisi bulunanlar, muhit

Babanın ve çevresinin var güçleri ile destekledikleri düşünülebilir.

- H. Taner
6) dbl. Bir birimden önce veya sonra gelen aynı türden birimlerin tümü, bunların oluşturduğu küçük grup, kontekst
7) mat. Düzlem üzerindeki bir şekli sınırlayan çizgi
8) top. b. Hayatın gelişmesinde etkili olan doğal, toplumsal, kültürel dış faktörlerin bütünlüğü
Birleşik Sözler

Çağatay Osmanlı Sözlük. 2010.

Look at other dictionaries:

  • çevre — işlemeli baş örtüsü …   Beypazari ağzindan sözcükler

  • çevre bilimsel — sf. Çevre bilimleriyle ilgili, çevre bilimlerine dayanan …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • çevre bilimci — is. Çevre bilimleri uzmanı …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • çevre bilimleri — is., ç. Çeşitli bilim dallarını içerisinde toplayan, insan doğa ilişkilerini ve çevre sorunlarını inceleyen, uygulamalı ve disiplinler arası bilimler …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • çevre felaketi — is. Çevre kirliliğinin aşırı boyutlara varması …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • çevre açı — is., mat. Geometride, bir çemberin iç bölgesinde, köşesi çember üzerinde bulunan açı …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • çevre kirliliği — is. Doğal kaynakların aşırı ve yanlış kullanılması, tahrip edilmesi sonucunda çevrede dengenin olumsuz yönde bozulması ve birtakım sorunların ortaya çıkması …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • çevre sağlığı — is. Belli bir çevrede yaşayan kişilerin sağlığını etkileyen dış faktörler ve alınan önlemler …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • çevre teker — is., bit. b. Sap ve kökte, merkez bölümünün en dış kuşağı …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • çevre temizlik vergisi — is. Belediyenin mücavir alan sınırları içinde bulunan ve katı atık toplama hizmetinden yararlanan konut ve iş yeri sahiplerinden alınan vergi, çöp vergisi …   Çağatay Osmanlı Sözlük

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.