cünüp

sf., -bü, din b., Ar. cunub
Dinin buyurduğu biçimde henüz yıkanmadığı için temiz sayılmayan (kimse), cenabet

Çağatay Osmanlı Sözlük. 2010.

Look at other dictionaries:

  • cenabet — sf., din b., Ar. cenābet 1) Cünüp 2) mec. Pis, kötü, hoşlanılmayan (kimse veya şey) Cenabet karının oyunları da en aşağı yedi sekiz kısımlıktır, çok bekletir. P. Safa 3) is., din b. Cünüplük …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • cünüplük — is., ğü, din b. Cünüp olma durumu, cenabet …   Çağatay Osmanlı Sözlük

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.