canlıcılık

is., -ğı, fel.
1) Olup bitenin, ruhlar alanının gizli güçleri tarafından yönetildiğine inanan ilkel anlayış, animizm
2) Bağımsız bir ruhsal varlığın insanda ve doğa nesnelerinde yerleşik olduğuna inanan ilkel dinî görüş
3) Tek ve aynı ruhun fikrî ve organik hayatın ilkesi olduğunu ileri süren öğreti
4) Çocukta bir düşünce biçimi olarak bütün cisimlerin canlı olduğuna inanma

Çağatay Osmanlı Sözlük. 2010.

Look at other dictionaries:

  • animizm — is., fel., Fr. animisme Canlıcılık …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • canlıcı — sf., fel. Canlıcılık yanlısı olan …   Çağatay Osmanlı Sözlük

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.